Dzięki dokonanym analizom dowiadujemy się, że drewno dębowe, które posłużyło do zbudowania konstrukcji ołtarza Wita Stwosza, pochodziło z Puszczy Niepołomickiej.

Drzewa, z których drewno wykorzystano, zostały ścięte w 1479 roku, a ołtarz wybudowano, po odpowiednim okresie sezonowania, najpewniej w roku 1481 – mówi prof. Jarosław Adamowicz z krakowskiej ASP, kierujący zespołem specjalistów, którzy w ostatnich latach badali i prowadzili prace przy XV-wiecznym ołtarzu mariackim. Są to wnioski z badań dendrochronologicznych próbek drewna pobranych z szafy ołtarza.

Badania dendrochronologiczne to najbardziej precyzyjna znana metoda datowania drewna historycznego, która pozwala na określanie wieku drewna na podstawie badań przyrostów rocznych, czyli kolejnych słojów drzewa.

- Próbki były pobierane z szafy ołtarza, wykonanej z drewna dębowego. Nie pobieraliśmy próbek z figur postaci, ponieważ są one lipowe, a lipa jest gatunkiem, który nie nadaje się do badań dendrochronologicznych - powiedziała nam Barbara Gmińska-Nowak z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, która wraz z prof. Tomaszem Ważnym z tej samej uczelni, na wniosek krakowskich konserwatorów, wzięła pod lupę drewno z bezcennego zabytku.

Jak tłumaczy specjalistka, lipy, nawet te rosnące na jednym stanowisku, nie reagują jednakowo na warunki klimatyczne, pogodę na danym obszarze, dlatego drewna tego gatunku nie można wydatować metodą dendrochronologiczną. Natomiast dąb należy do gatunków, z których słojów można odczytać historię drzewa.